Οι εκπομπές του InfoWar προσφέρονται δωρεάν.
Αν θέλετε μπορείτε να ενισχύσετε
την παραγωγή στη διεύθυνση info-war.gr.
Η διεύθυνση info-war.gr.
Η εκπομπή InfoWar με τον Άρη Χατζηστεφάνου.
Όπου σήμερα αναρωτιόμαστε γιατί ένας Έλληνας δημοσιογράφος
να θεωρεί πιο αξιόπιστη μια Ισραηλινή ΜΚΟ
σε σχέση με έναν βραβευμένο με Πούλιτζερ
δημοσιογράφο των New York Times.
Παρακολουθούμε και αναλύουμε μια γιγαντιαία εν
εξελίξει επιχείρηση προπαγάνδας του Ισραήλ που
προσπαθεί να επισκιάσει τις αποκαλύψεις για
τους συστηματικούς βιασμούς Παλαιστινίων.
Εξετάζουμε τις παλαιότερες καταγγελίες περί βιασμού Ισραηλινών
την 7η Οκτωβρίου και αναρωτιόμαστε γιατί όσο
περνά ο καιρός μειώνονται τα αποδεικτικά στοιχεία
που έχουμε στη διάθεσή μας.
Θυμόμαστε ιστορίες δημοσιογράφων και πολιτικών που υποστήριξαν
ότι έχουν δει βίντεο και φωτογραφίες από
εγκλήματα που δεν συντελέστηκαν ποτέ.
Και αναρωτιόμαστε πόσο χαμηλά μπορεί
να πέσει ένας άνθρωπος.
Προειδοποιούμε ότι η εκπομπή περιλαμβάνει περιγραφές σκηνών
που ορισμένοι μπορεί να βρουν αποκρουστικές.
Ο κύριος που ακούτε να σας περιγράφει τις εντυπώσεις
του από την πόλη της Νέας Υόρκης είναι ο
James McCartney, γιος του Paul McCartney, και ορισμένοι αθεόφοβοι
ίσως να υποστηρίξουν ότι ίσως και να ακούγεται καλύτερα
από την σόλο καριέρα του πατέρα του.
Σε ό,τι μας αφορά, ο James McCartney ξεκινά την περιήγησή
του στο Μανχάταν από το κτίριο των New York Times.
Και αν έτυχε να περάσετε τα τρία τελευταία χρόνια
βράδυ από τη διασταύρωση της τεσσαρακοστής οδού με την
όγδοη λεωφόρο, είναι πολύ πιθανό να πέσατε πάνω σε
μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας σαν και αυτή.
Οι New York Times, λένε οι διαδηλωτές,
είναι βαμμένοι στο αίμα των Παλαιστινίων.
Συγκεντρώσεις σαν και αυτές πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία, αν
όχι καθημερινή βάση από ανθρώπους που πιστεύουν, όπως
και εμείς, ότι η συγκεκριμένη εφημερίδα έπαιξε τον
καθοριστικότερο ρόλο, ώστε η φιλελεύθερη Αμερική να αποδεχθεί
τη γενοκτονία των Παλαιστινίων.
Μόνο που αυτή την εβδομάδα συνέβη κάτι αναπάντεχο.
Ορισμένοι γραφικοί σιωνιστές, οι οποίοι υποστήριζαν μεταξύ
άλλων ότι απειλούνται από τον δήμαρχο Mamdani,
συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο των New
York Times, ζητώντας την απόλυση ενός δημοσιογράφου.
Πρόκειται για τον Nicholas Kristof, ο
οποίος αποκάλυψε τον συστηματικό βιασμό Παλαιστινίων
κρατουμένων από Ισραηλινούς δεσμοφύλακες.
Τις λεπτομέρειες εξηγούσε σε ένα βίντεο
πόντκαστ ο Βρετανός δημοσιογράφος Owen Jones.
Η εφημερίδα New York Times δημοσίευσε
ένα άρθρο του Nicholas Kristof.
Πρόκειται για τον δύο φορές βραβευμένο
με Πούλιτζερ σχολιαστή διεθνών υποθέσεων, δηλαδή
έναν απόλυτα mainstream δημοσιογράφο.
Το άρθρο έχει τίτλο "Η σιωπή
που συνοδεύει τον βιασμό των Παλαιστινίων."
Περιγράφει λεπτομερώς τον συστημικό βιασμό Παλαιστινίων
ανδρών, γυναικών και παιδιών από Ισραηλινούς
φρουρούς φυλακών, στρατιώτες, επίκουρους και ανακριτές
και βασίζεται σε μαρτυρίες δεκατεσσάρων Παλαιστινίων.
Είναι προφανώς ευπρόσδεκτο το γεγονός ότι το θέμα
εμφανίστηκε σε μια mainstream έκδοση, στην περίπτωση αυτή
μια εφημερίδα που έχει κάνει τόσα πολλά για
να συγκαλύψει τα εγκλήματα του Ισραήλ.
Υπήρχε όμως μια χιονοστιβάδα αποδεικτικών στοιχείων για
συστηματική χρήση σεξουαλικής βίας από το Ισραήλ
εναντίον Παλαιστινίων καθ' όλη τη διάρκεια αυτής
γενοκτονίας και πριν από αυτήν.
Γιατί λοιπόν χρειάστηκαν δύο χρόνια και εννέα μήνες για να
εμφανιστεί σε μια εφημερίδα; Και μάλιστα το θέμα δεν ήταν
καν στην πρώτη σελίδα της New York Times.
Για την ακρίβεια, το έθαψαν στις
σελίδες με τα άρθρα γνώμης.
Οι New York Times λοιπόν, με καθυστέρηση
σχεδόν τριών χρόνων, έγραψαν αυτό που είχαν
καταγγείλει πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εμπειρογνώμονες
του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
Και αφού το αποκάλυψαν, το έθαψαν στις μέσα σελίδες.
Παρόλα αυτά, για να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω
Καίσαρι, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Kristof δεν
κάνει βήμα πίσω στις αποκαλύψεις του και πως μέχρι
τη στιγμή που ηχογραφείται αυτή εδώ η εκπομπή, η
εφημερίδα του τον στηρίζει, παρά το γεγονός ότι το
κράτος του Ισραήλ την απειλεί με μηνύσεις.Ας ακούσουμε όμως
τον ίδιο τον Kristof να παρουσιάζει μία από τις
δεκατέσσερις ιστορίες βιασμού που αποκάλυψε στο κείμενό του.
Ένας δημοσιογράφος ανέφερε ότι τον κράτησαν
ακινητοποιημένο και τον βίασε ένας σκύλος.
Ανάλογοι ισχυρισμοί επιβεβαιώνονται από άλλες
μαρτυρίες κρατουμένων, οι οποίοι αναφέρουν
ότι υπέστησαν το ίδιο.
Είμαι αποτροπιασμένος από αυτό το μοτίβο κακοποίησης,
εν μέρει επειδή τα χρήματα των Αμερικανών
φορολογουμένων χρηματοδοτούν τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας.
Φοβάμαι ότι αυτό μας καθιστά συνένοχους.
Kristof επιβεβαιώνει, γράφοντας σε μία από τις μεγαλύτερες
εφημερίδες του πλανήτη ότι οι Ισραηλινοί εκπαιδεύουν σκυλιά
για να βιάζουν Παλαιστίνιους, κάτι που έλεγαν πολλές
οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εδώ και αρκετό καιρό, χωρίς
όμως κανένας να τους δίνει σημασία, κάτι που
όσοι δημοσιογράφοι επιχειρήσαμε να το αναδείξουμε δεχτήκαμε πόλεμο
λάσπης και τις γνωστές κατηγορίες περί λίβελου του
αίματος.
Για την ιστορία, η γραμμή των Ισραηλινών απέναντι σε
αυτές τις καταγγελίες για τη χρήση σκυλιών σε βιασμούς
είναι ότι κάτι τέτοιο είναι επιστημονικά αδύνατο.
Ίσως γιατί δε θυμούνται ότι ανάλογες καταγγελίες
έχουν υπάρξει για αρκετά ακόμη καθεστώτα, όπως
για τη Χιλή του δικτάτορα Πινοσέτ.
Για την ακρίβεια, την έμπνευση της συγκεκριμένης
τεχνικής είχε η Ίνγκριντ Όλντερροκ, εκπαιδεύτρια των
χιλιανών μυστικών υπηρεσιών και κόρη ναζιστών από
τη Γερμανία που μετανάστευσαν στη Χιλή.
Για να επιστρέψουμε όμως στους ναζιστές της εποχής
μας, μπορούμε να ακούσουμε και μερικές ακόμη καταγγελίες
που παρουσιάζει ο δημοσιογράφος των New York Times.
Ο Kristof παραθέτει και την εξής μαρτυρία:
Ο Σάμι αλ Σο, ανεξάρτητος δημοσιογράφος, αναφέρει ότι
μεταφέρθηκε σε φυλακή μετά τη σύλληψή του το
2020, όπου φρουροί τον έριξαν στο έδαφος.
Είπε ότι όλοι με χτυπούσαν και ένας πάτησε
το κεφάλι και το λαιμό μου και μου
κατέβασε το παντελόνι και τα εσώρουχα.
Στη συνέχεια ένας από τους φρουρούς έβγαλε
ένα λαστιχένιο ραβδί που χρησιμοποιείται για να
χτυπούν τους κρατούμενους και προσπαθούσαν να το
βάλουν δια της βίας στον πρωκτό μου.
Ήταν εξαιρετικά οδυνηρό.
Προσευχόμουν να πεθάνω.
Μία από τους φρουρούς ήταν γυναίκα που άρπαξε τον
κρατούμενο από τα γεννητικά όργανα και γελούσε λέγοντας:
"Αυτά είναι δικά μου." Ύστερα τον έσφιξε
μέχρι που αυτός ούρλιαξε από τον πόνο.
Τον άφησαν δεμένο με χειροπέδες στο έδαφος
για να κάνουν διάλειμμα για τσιγάρο.
Ύστερα κατάλαβε ότι το σημείο που τον είχαν
βιάσει είχε χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν για βασανιστήρια.
Βρήκε ίχνη εμετού, αίμα και σπασμένα δόντια
άλλων ανθρώπων που κόλλησαν στο δέρμα του.
Οι New York Times λοιπόν
αποκαλύπτουν αυτό που όλοι ήξεραν:
ότι στο Ισραήλ βιάζουν
συστηματικά Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους.
Και το ξέρουμε γιατί το είχαν αποκαλύψει
εδώ και χρόνια άνθρωποι όπως η Ρίμ
αλ Σάλεμ, ειδική εισηγήτρια του Οργανισμού Ηνωμένων
Εθνών για τη βία εναντίον των γυναικών.
Τα εξηγούσε προ ημερών μιλώντας στο ZD.
Ήμουν μία από τις πρώτες ειδικές εισηγήτριες
που μίλησαν ανοιχτά για τις αναφορές σε
περιστατικά σεξουαλικής βίας και βιασμού Παλαιστινίων.
Ήταν στις αρχές του 2024, όταν αναφέρθηκα
σε δύο γυναίκες για τις οποίες υπήρχαν
αξιόπιστα στοιχεία ότι είχαν υποστεί βιασμό.
Ήμουν και παραμένω σοκαρισμένη για το ότι
αυτές οι καταγγελίες δεν ελήφθησαν υπόψη.
Δεν υπήρξε καμία αντίδραση σε διεθνές επίπεδο,
ούτε καν από χώρες που υποτίθεται ότι
ακολουθούν μια φεμινιστική εξωτερική πολιτική.
Ο δυτικός συντηρητικός φιλελεύθερος φεμινισμός
λοιπόν προτίμησε να σιωπήσει.
Ίσως γιατί τα θύματα των Ισραηλινών
βιαστών δεν είχαν αρκούντως λευκή επιδερμίδα.
Το πρόβλημα όμως τώρα για το Ισραήλ ήταν
ότι η υπόθεση άρχισε να λαμβάνει διαστάσεις και
απαιτούνταν να εφευρεθεί άμεσα ένας αντιπερισπασμός.
Και φυσικά στο Τελ Αβίβ αποφάσισαν να παίξουν το
παλιό δοκιμασμένο χαρτί που λέει ότι οι μαχητές της
Χαμάς κατά τη διάρκεια της επιχείρησης της έβδομης Οκτωβρίου
άφηναν τα όπλα και βίαζαν μαζικά ισραηλινές γυναίκες.
Πριν εξηγήσουμε όμως πώς ακριβώς εξελίσσεται η
συγκεκριμένη επιχείρηση προπαγάνδας, θα χρειαστεί να επιστρέψουμε
στο 2023 και να θυμηθούμε όσα συνέβαιναν
τότε στο χώρο της ενημέρωσης.
Το ρεπορτάζ που ακούτε μεταδόθηκε τον Οκτώβριο του 2023
από το ισραηλινό δίκτυο i24 και έπαιξε καθοριστικό ρόλο
στη δικαιολόγηση της γενοκτονίας που θα ακολουθούσε.
Μία δημοσιογράφος ισχυρίζεται ότι η
Χαμάς αποκεφάλισε παιδιά, χωρίς βέβαια
να προσφέρει καμία απολύτως απόδειξη.
Και ύστερα, επίσης χωρίς καμία απολύτως
απόδειξη, το μετέδωσε και το CNN.
Και μετά το CNN ήρθε ο Αμερικανός πρόεδρος
να δηλώσει ότι έχει δει φωτογραφίες αποκεφαλισμένων βρεφών,
οι οποίες βέβαια δεν υπήρξαν ποτέ.
Παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ και ο
Λευκός Οίκος, αλλά όχι ο Μπάιντεν, διέψευσαν τελικά
την είδηση, αυτή συνέχισε να μεταδίδεται σε όλο
τον κόσμο, όπως συνέχισαν να μεταδίδονται και οι
ψευδείς πληροφορίες περί μαζικών βιασμών ισραηλινών γυναικών.Οι δημοσιογράφοι
που μετέδιδαν αυτά τα fake news συμμετείχαν ενεργά
στην οργανωμένη επιχείρηση δαιμονοποίησης ενός ολόκληρου λαού, η
οποία θα δικαιολογούσε στη συνέχεια τη γενοκτονία του.
Το γιατί βέβαια το Ισραήλ χρειαζόταν μια
τέτοια επιχείρηση προπαγάνδας το εξηγούσε παλαιότερα ο
δημοσιογράφος και ντοκιμαντερίστας Ρίτσαρντ Σάντερς, μιλώντας στο
δίκτυο Double Down News.
Αν θέλεις να εξανθρωπίσεις έναν εχθρό, αν θέλεις
να κάνεις τον κόσμο να μην αντιδρά σε
όσα υφίσταται ο εχθρός σου, τότε τον παρουσιάζεις
σαν βάρβαρο, ουσιαστικά σαν άγριο ζώο, σαν έναν
άνθρωπο που δεν αξίζει ανθρώπινης μεταχείρισης.
Το πρόβλημα με τα αποκεφαλισμένα βρέφη είναι ότι
πρόκειται για μια προπαγάνδα με ημερομηνία λήξης.
Γιατί πολύ απλά κάποια στιγμή θα
χρειαστεί να δείξεις τα πτώματα.
Οπότε έπρεπε να εφευρεθεί ένα δεύτερο επιχείρημα,
το οποίο να μην μπορεί να διαψευστεί.
Και βρέθηκαν οι μαζικοί
βιασμοί Ισραηλινών από Παλαιστίνιους.
Το δεύτερο κύμα αναφορών για φρικαλεότητες αφορούσε τη
σεξουαλική βία και ειδικότερα τον ισχυρισμό των Ισραηλινών
ότι αυτή ήταν εκτεταμένη και συστηματική.
Για να είμαι σαφής, δεν ισχυριζόμαστε αναγκαστικά
ότι δεν έγιναν βιασμοί στις 7 Οκτωβρίου.
Αυτό που λέμε είναι ότι
δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο.
Δεν υπάρχουν εγκληματολογικά στοιχεία, δεν υπάρχουν οπτικά
στοιχεία, δεν υπάρχουν φωτογραφικά στοιχεία και δεν
υπάρχουν μαρτυρικές καταθέσεις που να υποστηρίζουν ισχυρισμό
για διαδεδομένους και συστηματικούς βιασμούς.
Το γιατί δεν υπάρχουν στοιχεία που να
επιβεβαιώνουν ή να διαψεύδουν ότι πραγματοποιήθηκαν μαζικοί
βιασμοί σαν όπλο από την πλευρά της
Χαμάς έχει μια πολύ απλή εξήγηση.
Γιατί το Ισραήλ διέταξε να μην τηρηθούν
οι διαδικασίες που ακολουθούνται σε όλο τον
κόσμο στον τόπο ενός εγκλήματος.
Αυτά όμως θα τα δούμε στη συνέχεια.
Οι εκπομπές του InfoWar προσφέρονται δωρεάν.
Αν θέλετε μπορείτε να ενισχύσετε
την παραγωγή στη διεύθυνση Info-war.gr.
Εκπομπής InfoWar.
Μέρος δεύτερο.
Όπου σήμερα συζητάμε για τις αποκαλύψεις των New
York Times περί συστηματικών βιασμών Παλαιστίνιων κρατουμένων από
Ισραηλινούς και αναλύουμε την επιχείρηση προπαγάνδας με την
οποία το Ισραήλ επιχειρεί να αποσπάσει την προσοχή
μας από αυτές τις καταγγελίες.
Αρχές του 2026 και σε ένα θέατρο στο
Μπρούκλιν ανεβαίνει η παράσταση Hate Radio του Ελβετού
σκηνοθέτη Μίλο Ράου και όλοι οι ηθοποιοί χορεύουν
με το Rape Me των Nirvana.
Η υπόθεση αφορά την αληθινή ιστορία του ραδιοφωνικού
σταθμού RTLM στη Ρουάντα και τη γενοκτονία που
συντελέστηκε εκεί, πολλές φορές με μαζικούς βιασμούς γυναικών.
Η παράσταση όμως δεν αφορά τους θύτες
ή τα θύματα, αλλά τους ηθικούς αυτουργούς.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση τους δημοσιογράφους του
RTLM, οι οποίοι στη συνέχεια δικάστηκαν
και καταδικάστηκαν σε ειδικό δικαστήριο.
Η δική μας ιστορία είναι ελαφρώς αντεστραμμένη, καθώς
το έγκλημα που εξετάζουμε δεν είναι οι βιασμοί,
αλλά η παρουσίαση καταγγελιών για μαζικούς βιασμούς χωρίς
την ύπαρξη επαρκών αποδεικτικών στοιχείων.
Μια κίνηση προπαγάνδας που και σε αυτή την
περίπτωση ανοίγει το δρόμο για μια γενοκτονία.
Όπως έχουμε εξηγήσει εδώ και χρόνια, αυτό που εξετάζουμε
δεν είναι αν υπήρξαν κρούσματα βιασμών, τα οποία είναι
σαφώς καταδικαστέα και για τα οποία θα πρέπει να
εξαντλήσουμε την αυστηρότητά μας, αλλά αν αυτά χρησιμοποιήθηκαν συνειδητά
σαν όπλο την 7η Οκτωβρίου.
Ακούσαμε ότι σχεδόν τρία χρόνια μετά την επιχείρηση
της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου δεν έχει υπάρξει
ούτε μία φωτογραφία, ούτε ένα βίντεο και ούτε
μία ιατροδικαστική εξέταση που να επιβεβαιώνει κρούσμα βιασμών,
παρά μόνο ελάχιστες λεκτικές καταγγελίες.
Ο βασικότερος λόγος για τον οποίο έχουμε ελάχιστα
στοιχεία για όσα συνέβησαν εκείνη την ημέρα είναι
ότι οι ισραηλινές αρχές ανέθεσαν τη συλλογή των
πτωμάτων σε μια ακραία θρησκευτική οργάνωση, γνωρίζοντας ότι
αυτή θα κατέστρεφε πολύτιμα στοιχεία.Τα εξηγούσε ο δημοσιογράφος
και σκηνοθέτης Richard Sanders.
And this had two focuses:
in the days immediately after, it's to do with babies.
The most dramatic one is we see an
allegation that there were forty- Οι Ισραηλινοί έχουν
ένα περίεργο σύστημα που αναθέτουν τη συλλογή των
πτωμάτων μετά από καταστροφές ή τρομοκρατικές επιθέσεις σε
έναν οργανισμό που ονομάζεται ZAKA.
Ο οργανισμός αποτελείται από
υπερορθόδοξους θρησκευόμενους εθελοντές.
Αυτοί συλλέγουν τα πτώματα, τα προετοιμάζουν
για θρησκευτική ταφή και ούτω καθεξής.
Ένα πρόσωπο που πολλοί θα είδαν τις ημέρες που
ακολούθησαν είναι ο Yossi Landau, ο οποίος ήταν διοικητής
στη ZAKA και εμφανιζόταν συχνά στην τηλεόραση.
Αυτός μίλησε για σωρούς από δέκα
παιδιά τα οποία κάηκαν ζωντανά.
Θα ήταν μια εξαιρετικά σημαντική πληροφορία,
αλλά όπως αποδείχτηκε ήταν ψευδής.
Στο σπίτι στο οποίο αναφέρεται είναι σχεδόν
βέβαιο ότι όλοι οι όμηροι σκοτώθηκαν από
ισραηλινή αστυνομία και τον στρατό.
Υπήρχαν δύο παιδιά εκεί, δύο
δίδυμα, αλλά κανένα άλλο παιδί.
Οπότε ξέρουμε ότι ιστορία είναι ψευδής.
Ο κύριος Landau είπε μια σειρά από παρόμοιες ιστορίες.
Υπάρχει μια ιδιαίτερα διαβόητη σχετικά με το έμβρυο
που υποτίθεται ότι αφαιρέθηκε από μια έγκυο γυναίκα.
Γνωρίζουμε και πάλι ότι πληροφορία είναι ψευδής γιατί
στον κατάλογο των νεκρών δεν υπάρχει τέτοιο θύμα.
We simply know this is untrue.
The list of the dead show there's no such victim.
Παρεμπιπτόντως, η οργάνωση ZAKA, δηλαδή η βασική
πηγή ψευδών ειδήσεων για όσα συνέβησαν την
7η Οκτωβρίου, χρηματοδοτείται άμεσα και από τον
Mark Zuckerberg του Facebook.
Για αυτά όμως μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα
στο βιβλίο "Προπαγάνδα και παραπληροφόρηση στο Internet."
Σήμερα αρκεί να συγκρατήσουμε ότι η οργάνωση
κατέστρεψε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, επιτρέποντας στη
συνέχεια στο Ισραήλ να υποστηρίζει ό,τι θέλει
χωρίς να προσκομίζει την παραμικρή απόδειξη.
Οι μόνοι που θα μπορούσαν πλέον να
συγκεντρώσουν αξιόπιστα στοιχεία ήταν ανεξάρτητοι παρατηρητές, όπως
λόγου χάρη εμπειρογνώμονες του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
Όπως εξηγούσε όμως η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ,
Rima Salem, το Ισραήλ τους απαγόρευσε την πρόσβαση.
The Commission of Inquiry and myself, we
have asked to carry out visits to
Israel- Η εξεταστική επιτροπή κι εγώ προσωπικά
ζητήσαμε να πραγματοποιήσουμε επισκέψεις στο Ισραήλ.
Οι Ισραηλινοί δεν έδωσαν ποτέ την άδεια.
Έκανα ό,τι μπορούσα για να μιλήσω είτε με επιζώντες
της 7ης Οκτωβρίου είτε με μέλη των οικογενειών τους
για να συγκεντρώσω μαρτυρίες ή πληροφορίες από πρώτο χέρι.
Μέχρι τώρα αυτό δεν έχει συμβεί.
Εμείς ακολουθούμε συγκεκριμένες μεθόδους εργασίας.
Οφείλουμε να εξετάζουμε πληροφορίες από πρώτο χέρι.
Δεν μπορούμε να βασιζόμαστε
πληροφορίες των μέσων ενημέρωσης.
Και το Ισραήλ δεν συνεργάζεται με ανεξάρτητες
έρευνες ή μηχανισμούς του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Δεν συνεργάστηκε με την Ειδική Επιτροπή Έρευνας,
δεν συνεργάστηκε με τον Ειδικό Εισηγητή για
τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη και δεν το
έκανε ούτε με τη δική μου αποστολή.
Εδώ θα πρέπει να γίνει μια διευκρίνιση.
Η εξεταστική επιτροπή του ΟΗΕ που ανέλαβε να
ερευνήσει τις καταγγελίες περί βιασμών, χωρίς όπως είπαμε
να έχει την παραμικρή πρόσβαση σε πρωτογενή υλικά,
ανέφερε τελικά στην ανακοίνωσή της ότι υπήρχαν εύλογοι
λόγοι να πιστέψει κάποιος ότι ασκήθηκε σεξουαλική βία.
Ποτέ όμως δεν μίλησε για βιασμούς,
πολλώ δε μάλλον μαζικούς βιασμούς.
The Commission of Inquiry and Mrs.
Patten had said that there were reasonable
grounds to Η ερευνητική επιτροπή είχε δηλώσει
ότι υπήρχαν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι
είχε ασκηθεί βία και συγκεκριμένα σεξουαλική βία
εναντίον Ισραηλινών στις 7 Οκτωβρίου, αλλά κανένας
δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει ότι υπήρξαν βιασμοί.
Αυτό που έβλεπα για χρόνια ήταν η παραπληροφόρηση
σχετικά με το τι συνέβη στις 7 Οκτωβρίου.
Υπήρχαν ισχυρισμοί ότι ασκήθηκε σεξουαλική βία
σε μαζικό επίπεδο και πως οι
βιασμοί είχαν χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο γενοκτονίας.
Αυτά τα επιχειρήματα χρησιμοποιούνται ξανά και ξανά
για να δικαιολογηθεί γενοκτονία εναντίον των Παλαιστινίων.
order to justify the genocide against Palestinians.
Μέχρι και τις αρχές του 2026 λοιπόν γνωρίζαμε
ότι δεν υπάρχει το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο για
μαζικούς βιασμούς από τη Χαμάς την 7η Οκτωβρίου.
Γι' αυτό άλλωστε ισραηλινοί εισαγγελείς έχουν δηλώσει
ότι θα είναι πρακτικά αδύνατο να τεκμηριώσουν
τις καταγγελίες σε ένα δικαστήριο.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν αρκετοί λόγοι ώστε το
Ισραήλ να επαναφέρει τις καταγγελίες στο προσκήνιο.
Πρώτον, για να αποσπάσει την προσοχή της
κοινής γνώμης από τις καταγγελίες για συστηματικό
βιασμό Παλαιστίνιων κρατουμένων και δεύτερον, για να
δικαιολογήσει το πρόγραμμα εκτελέσεων μόνο για Παλαιστίνιους
που ψήφισε η Κνεσέτ.
Το μόνο που χρειαζόταν
ήταν μερικούς πρόθυμους δημοσιογράφους.
Και όπως θα δούμε στη συνέχεια, τους βρήκε με
μεγάλη ευκολία στο εξωτερικό και ακόμη μεγαλύτερη στην Ελλάδα.
Το τι συνέβη αμέσως μετά τις αποκαλύψεις των New
York Times εξηγούσε πρόσφατα το Drop Site News.
Μια μέρα από τη στιγμή που η New
York Times δημοσίευσε μια εξαιρετικά τεκμηριωμένη έρευνα για
τους συστηματικούς βιασμούς και τα σεξουαλικά βασανιστήρια Παλαιστινίων
κρατουμένων, η ίδια εφημερίδα μαζί με άλλα μεγάλα
μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν χωρίς κανένα έλεγχο έκθεση μιας
ισραηλινής μη κυβερνητικής οργάνωσης, η οποία ισχυρίζεται ότι
η Χαμάς διέπραξε συστηματική σεξουαλική βία στις 7
Οκτωβρίου.
Τα στοιχεία στα οποία βασίζεται η έκθεση
της ισραηλινής οργάνωσης δεν είναι διαθέσιμα.
Από τα μεγαλύτερα διεθνή μέσα ενημέρωσης όμως, μόνο
το Associated Press αποκάλυψε ότι τα ευρήματα της
έκθεσης δεν έχουν διαστατωθεί από ανεξάρτητες πηγές.
Could not be independently verified.Σε αντίθεση με τις αποκαλύψεις
των New York Times που πέρασαν σχετικά στα ψιλά
των διεθνών μέσων ενημέρωσης, η νέα έκθεση από το
Ισραήλ μεταδιδόταν σαν φωτιά σε ξερόχορτα.
Το CNN, το BBC και η Daily Mail,
τα ίδια μέσα ενημέρωσης δηλαδή που είχαν μεταδώσει
τον υποτιθέμενο αποκεφαλισμό σαράντα βρεφών, βγήκαν και πάλι
στην πρώτη γραμμή της μάχης.
Την έρευνα υπογράφει αυτοαποκαλούμενη Πολιτική Επιτροπή
για τα εγκλήματα της 7ης Οκτωβρίου
της Χαμάς κατά γυναικών και παιδιών,
το οποίο ομολογουμένως ακούγεται πολύ σοβαρό.
Όπως ακούσαμε όμως, είναι απλώς μια
ισραηλινή μη κυβερνητική οργάνωση χωρίς την
παραμικρή σχέση με επαγγελματίες εμπειρογνώμονες.
Και ύστερα οι οθόνες και οι σελίδες των
διεθνών μέσων ενημέρωσης πλημμύρισαν με την εικόνα μιας
παλιάς μας γνώριμης, της Κοχάβ Ελκαγιάμ Λέβι.
The exposure is overwhelming.
It took us more than 1800 of
viewing material- Plotted and planned and then
carried out and broadcast to the world.
So there are thirteen different- Η Κοχάβ Ελκαγιάμ
Λέβι κυκλοφορεί εδώ και σχεδόν τρία χρόνια στα
κανάλια για να παρουσιάσει υποτίθεται τα αδιάσειστα στοιχεία
περί των μαζικών βιασμών από την Χαμάς.
Εδώ ακούμε να την φιλοξενεί το CNN.
Kohav Elkayam-Levi, welcome to the program.
Your report is one of the most comprehensive
efforts yet to document sexual- Σε αυτή την
ιστορία όμως υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα:
ότι την Κοχάβ δεν την πιστεύουν πλέον ούτε στο Ισραήλ.
Όπως έχει αποκαλύψει η ισραηλινή εφημερίδα Γιεντιόθ Αχρόνοθ,
κυβερνητικοί αξιωματούχοι στο Ισραήλ έχουν διακόψει κάθε επαφή
μαζί της, καθώς οι πληροφορίες που μετέδιδε είναι
τόσο ανακριβείς ώστε κατέληγαν να κάνουν ζημιά στη
διεθνή εικόνα της χώρας.
Οι ίδιοι αξιωματούχοι ανέφεραν στην εφημερίδα ότι
η μη κυβερνητική οργάνωση με τον βαρύγδουπο
τίτλο Πολιτική Επιτροπή για τα εγκλήματα της
7ης Οκτωβρίου της Χαμάς κατά γυναικών και
παιδιών είναι στην πραγματικότητα απλώς μια ιστοσελίδα.
Η οποία ιστοσελίδα όμως συγκεντρώνει χορηγίες
εκατομμυρίων δολαρίων από όλο τον κόσμο.
Όπως εξήγησαν Ισραηλινοί αξιωματούχοι, η Κοχάβ ήταν
ο άνθρωπος κλειδί στο να προωθηθεί στα
διεθνή μέσα ενημέρωσης η ψευδής πληροφορία ότι
Παλαιστίνιοι ξεκοίλιασαν μια έγκυο Ισραηλινή και σκότωσαν
το έμβρυο με τα χέρια τους.
Πληροφορία που όπως είδαμε καταρρίφθηκε
από την πρώτη στιγμή.
Κι αν αυτά τα λένε τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης
για μια ισραηλινή ΜΚΟ, μπορείτε να φανταστείτε τι στοιχεία
υπάρχουν για την Κοχάβ Ελκαγιάμ Λέβι παραέξω.
Περισσότερα ύστερα από αυτό.
Te hicieron creer que era un conflicto religioso
para ocultar la barbarie orquestada por poderosos.
Ni siquiera es una guerra, es un cruel genocidio.
Contra el pueblo palestino se comete un exterminio.
Palestina es una tierra milenaria, históricamente dominada
por imperios, que hasta el día de
hoy sigue sufriendo represalias por una de
las potencias más fuertes del hemisferio.
El Israel de hoy no es el que menciona la Biblia.
Es un Estado forjado con sangre de Egipto
y Siria, de Jordania y del Líbano.
Y también, por supuesto, ha sido Palestina
la que más ha puesto muertos.
Todo se gesta con la infamia colonial de repartirse
el control de la tierra mediooriental entre Francia e
Inglaterra, en un pacto oculto y ruin se apropiaron
territorios de la manera más vil.
Palestina queda en propiedad de ingleses señoríos.
Y estos prometieron esa tierra a los judíos
que venían inmigrando masivamente de Europa antes y
después de la Gran Guerra que se nombra.
Balfour y Rothschild se unieron para apoyar la creación
de un Estado judío allí, sin importar que ahí
ya existía un pueblo y una cultura hace siglos.
Pero la religión fue la excusa para invadirlos.
Grupos paramilitares del sionismo se conforman y
hay enfrentamientos y revueltas en la zona.
Y fueron partiendo el territorio a su acomodo
hasta lograr su objetivo en el año '48.
La ONU fue cómplice, los ingleses culpables del
destierro de más de setecientos mil habitantes.
Solo setenta años lleva Israel de fundado después de
perpetrar masacres, guerras y atentados como el Hotel Rey
David o las muertes en Deir Yasin.
El terrorismo cobarde- Στην εκπομπή Infowar με
τον Άρη Χατζηστεφάνου, ο Ναϊμάντ Μπι τραγουδά
το Νάκμπα κι ανάμεσα σε πολλά άλλα
αναφέρεται στην χασβάρα, την ισραηλινή προπαγάνδα.
El sacrerico de Dajenina hasta Ramala.
Caerán los sanguinarios y su crimen volverá a ser-
Το πρόβλημα με όλα αυτά τα ψέματα είναι ότι
θα βρεθούν αρκετοί πολιτικοί και δημοσιογράφοι σε όλο τον
κόσμο, οι οποίοι όχι μόνο θα τα αναμεταδώσουν, αλλά
θα ισχυριστούν δημόσια ότι έχουν δει με τα μάτια
τους βίντεο και φωτογραφίες εγκλημάτων που δεν υπήρξαν ποτέ.
Στη Γερμανία, λόγου χάρη, είναι συνηθισμένο για
αξιωματούχους και διπλωμάτες να υποστηρίζουν ότι έχουν
δει βίντεο βιασμών από την 7η Οκτωβρίου.
Και την αρχή έκανε η
πρώην υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ.
Jetzt stelle ich Ihnen dann noch
mal eine Frage zurück im Zweifel.
Ich saß neben einem der Väter- Τον Μάιο
του 2024, όταν ακτιβιστές κατηγόρησαν τη Γερμανίδα τότε
υπουργό ότι στηρίζει μια γενοκτονία, αυτή πήρε το
μικρόφωνο και τους διηγήθηκε μια συγκινητική ιστορία.
Ταξίδεψε, λέει, στο Ισραήλ και οι γονείς ενός
θύματος της 7ης Οκτωβρίου της έδειξαν ένα βίντεο
με μια γυναίκα να βιάζεται.Δεν ξέρουμε τι ακριβώς
καθόταν και έβλεπε η Αναλένα.
Γνωρίζουμε όμως ότι μέχρι σήμερα δεν έχει
υπάρξει κανένα βίντεο με βιασμό που να
σχετίζεται με την 7η Οκτωβρίου.
Είτε λοιπόν η ίδια έλεγε ψέματα,
είτε κάποιος Ισραηλινός την κορόιδεψε.
Αν όμως είχε συμβεί το δεύτερο, είμαστε σίγουροι
ότι θα είχε βγει να το διαψεύσει.
Και βέβαια, αν είχε δει ανύπαρκτα βίντεο βιασμών
ολόκληρη υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, γιατί να μην
πει ότι τα είχε δει και μια δημοσιογράφος
σε έναν ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό; Εμείς όλες αυτές
τις μέρες παρακολουθούμε τα μωρά τα οποία τα
αποκεφάλισαν και πήγανε και τους και τους αποκεφάλισαν,
τους κότησαν, τους κατακρεούργησαν.
Άλλες γυναίκες είδαμε να τις βιάζουν.
Ήταν, αν θυμάστε, η εποχή που δημοσιογράφοι όπως ο
Μανώλης Καψής και όχι μόνο, μετέφεραν τα fake news
για τα σαράντα αποκεφαλισμένα βρέφη, αλλά κατηγορούσαν και το
ΚΚΕ ότι είναι ανάλγητο με το θέμα των βρεφών
και στηρίζει τους αιμοσταγείς Παλαιστίνιους.
Φυσικά οι κακές συνήθειες της δημοσιογραφίας κόβονται δύσκολα και
το καταλάβαμε για άλλη μια φορά αυτή την εβδομάδα,
όταν τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν κατ'
αρχήν τις αποκαλύψεις των New York Times για τους
βιασμούς Παλαιστινίων και ύστερα την έκθεση της ισραηλινής ΜΚΟ
για τους βιασμούς Ισραηλινών.
Στην πρώτη περίπτωση, με τις αποκαλύψεις των New
York Times, παρατηρήθηκε ένα φαινόμενο το οποίο στο
βιβλίο "Προπαγάνδα και Παραπληροφόρηση" είχα ονομάσει "η διάψευση
της ανύπαρκτης είδησης." Όταν δηλαδή ένα μέσο δίνει
το λόγο σε κάποιον για να διαψεύσει μια
πληροφορία την οποία το ίδιο μέσο δεν μπήκε
ποτέ στον κόπο να μας παρουσιάσει.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πολλά ελληνικά μέσα αναφέρθηκαν στο
άρθρο του Νίκολας Κριστόφ στους New York Times
μόνο όταν υπήρξε απάντηση της ισραηλινής κυβέρνησης, η
οποία, όπως είπαμε, απειλεί την εφημερίδα με μηνύσεις.
Αυτή την πρακτική συναντάμε στην Καθημερινή, την Αυτοεμπορική,
το In.gr, την i Εφημερίδα και το Έθνος.
Στην κορυφή βέβαια της πυραμίδας της παραπληροφόρησης
βρέθηκαν μέσα ενημέρωσης τα οποία αναφέρθηκαν μόνο
στην έκθεση της ισραηλινής ΜΚΟ για την
7η Οκτωβρίου, χωρίς την παραμικρή αναφορά στις
αποκαλύψεις των New York Times.
Εδώ συναντάμε φυσικά το Liberal, το
Newsit, το Newsbomb, το Hellas Journal.
Το τελευταίο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς ο δημιουργός
του έχει την έδρα του στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κατάφερε όμως να χάσει την είδηση των αμερικανικών
New York Times, αλλά πέτυχε να μεταδώσει κάθε
λεπτομέρεια από όσα υποστήριζε μια ισραηλινή ΜΚΟ.
Εμείς πάλι κάπου εδώ λέμε να σας
αφήσουμε και για αυτή την εβδομάδα.
Να σας ενημερώσουμε πως όπως μας είχατε
ζητήσει εδώ και καιρό έχουμε αρχίσει να
ανεβάζουμε και τα κείμενα των εκπομπών στη
διεύθυνση Infowar.gr, προσθέτοντας και τις ανάλογες πηγές.
Μέχρι πάντως την επόμενη εβδομάδα από τον
Άρη Χατζηστεφάνου στο μικρόφωνο, την Ιωάννα Αρχοντάκη
στην έρευνα και τον Δημήτρη Σταθόπουλο στην
τεχνική επιμέλεια, γεια σας και χαρά σας!