Νο.531: INFO-WAR: Ανασκόπηση 2023 (Μέρος Α’)
Ξεκινάμε την ανασκόπηση του 2023 αποχαιρετώντας μια χρονιά θανάτου.
Ξεκινάμε την ανασκόπηση του 2023 αποχαιρετώντας μια χρονιά θανάτου.
Θυμόμαστε ιστορίες από την πολιτική διαδρομή του Μπέρνι Σάντερς και αναρωτιόμαστε πώς έφτασε στο σημείο να τον ευχαριστεί το ισραηλινό λόμπι.
Αναρωτιόμαστε γιατί το Ισραήλ απαγορεύει τη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας για τους μαζικούς βιασμούς που όπως ισχυρίζεται πραγματοποίησε η Χαμάς και γιατί αντιμετωπίζει με τέτοιο μίσος όσους ζητούν αποδείξεις.
Με αφορμή τον θάνατο του «μάγου της διπλωματίας» συζητάμε και για τον έναν αιώνα που πέρασε από τη γέννησή του.
Αναρωτιόμαστε για άλλη μια φορά εάν ένας stand-up comedian ή ένας ράπερ μπορεί να κάνει καλύτερη έρευνα από πολλούς δημοσιογράφους -- και απαντάμε: δυστυχώς και ευτυχώς, μπορεί.
Προσπαθούμε να εντοπίσουμε ποιες τεχνικές προπαγάνδας χρησιμοποιεί σήμερα το κράτος του Ισραήλ στη Γάζα.
Παρατηρούμε τον ρόλο της Ουάσινγκτον στη σφαγή της Γάζας και διαπιστώνουμε ότι είναι πολύ πιο ενεργός απ’όσο φανταζόμαστε.
Συζητάμε με τον Ισραηλινό αναλυτή Σιρ Χέβερ λίγο πριν έρθει στην Αθήνα προσκεκλημένος σε μία μεγάλη εκδήλωση που διοργανώνει το BDS Greece.
Ακούμε οπαδούς του Ισραήλ να υποστηρίζουν πως, αν μία ηλικιωμένη κυρία θεωρεί ότι της φέρθηκε καλά η Χαμάς κατά τη διάρκεια της ομηρίας της, δεν μπορεί παρά να είναι ψυχικά διαταραγμένη.
Αναρωτιόμαστε εάν ο Σέξπιρ έχει κάτι να μας πει για τη συνεχιζόμενη γενοκτονία των Παλαιστινίων και αν μπορούμε να τα συζητάμε όλα αυτά χωρίς να πίνουμε τον καφέ μας στα Starbucks.
Παρακολουθούμε πρώην κυβερνητικούς αξιωματούχους να δηλώνουν ότι το πολίτευμα της Αμερικής πρέπει να είναι η μοναρχία.
Υποστηρίζουμε ότι όταν δεν αφήνεις σε έναν πληθυσμό τη δυνατότητα να ζήσει, η απάντησή του μπορεί να αποτελεί έγκλημα πολέμου — πάντα, όμως, γι’αυτό θα ευθύνεται αυτός που αποκλείει.
Αφιερώνουμε την εκπομπή σε ένα είδος μουσικής που απεχθανόμαστε, αλλά πιστεύουμε ότι ίσως αξίζει να του δώσουμε μία δεύτερη ευκαιρία.
Παρατηρούμε ότι ελάχιστοι ασχολούνται με τα δικαιώματα των εργαζομένων στον κλάδο και ότι η πορνογραφία στο ίντερνετ έχει δημιουργήσει ένα από τα ισχυρότερα ολιγοπώλια στην ιστορία του καπιταλισμού.
Δυσκολευόμαστε να θυμηθούμε άλλους λαούς, πέρα από τους Γιουγκοσλάβους, που να πέρασαν από την Ντέρνα για να χτίσουν και όχι να γκρεμίσουν.
Αναρωτιόμαστε εάν είναι σωστό να βραβεύεις μία ακτοπλοϊκή εταιρεία για την προστασία που παρέχει στους επιβάτες της, ενώ αυτή τους πετάει στη θάλασσα.
Με αφορμή τη δολοφονία του επικεφαλής της εταιρείας μισθοφόρων Wagner, Γεβγκένι Πριγκόζιν, θυμόμαστε σημαντικές προσωπικότητες που σκοτώθηκαν σε αεροπορικά δυστυχήματα.
Υποπτευόμαστε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ήταν ο πρώτος συλληφθέντας που έβγαλε μερικά εκατομμύρια δολάρια από τη φωτογραφία του.
Παρακολουθούμε το νότιο Μπρονξ να φλέγεται σαν τη Βηρυτό κι αναρωτιόμαστε πόσο πιθανό είναι να βάλει κάποιος φωτιά στο σπίτι του.
Aναρωτιόμαστε εάν το να φιλοξενείς τον αμερικανικό στρατό σε κάνει συνένοχο στα εγκλήματά του, κατεχόμενη χώρα ή και τα δύο προηγούμενα.
Ακούμε μία συναρπαστική όσο και ελαφρώς επικίνδυνη ερμηνεία για τον βομβαρδισμό της Ιαπωνίας.
Υποστηρίζουμε ότι η φράση, «πολιτική με ψαρόκολλα και χαρτί δεν γίνεται», εκφράζει απλώς άγνοια της ιστορίας, νηπιακή πολιτική σκέψη και την πιο σκληρή εκδοχή της Μαρίας Αντουανέτας.
Θυμόμαστε μια ιστορία του Ηρόδοτου για ένα δελφίνι που έσωσε τον Αρίωνα έξω από την Πύλο κι αναρωτιόμαστε πώς οι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων έπεσαν τόσο χαμηλά στη σκάλα της πολιτισμικής εξέλιξης.
90 χρόνια από το κάψιμο των βιβλίων από τους Ναζί, βλέπουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να προχωρούν σε μαζικές απαγορεύσεις βιβλίων κι αναρωτιόμαστε αν το ίδιο θα συμβαίνει σε λίγα χρόνια και στην Ελλάδα.
Υποψιαζόμαστε πως το γεγονός ότι, έναν αιώνα μετά τη γέννησή του, ο Χένρι Κίσινγκερ δεν βρίσκεται στη φυλακή έχει να μας πει πολλά για τους μηχανισμούς απονομής δικαιοσύνης στο διεθνές δίκαιο.
Συζητάμε για τις σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ στα χρόνια της Χούντας των Συνταγματαρχών.
Ακούμε τραγούδια για ορισμένες από τις πιο αποτυχημένες εκλογικές εκτιμήσεις στην Ιστορία κι αναρωτιόμαστε τι μπορεί να πηγαίνει τόσο στραβά κάθε φορά.
Χωρίς να υποστηρίζουμε ότι οι σημερινοί πολιτικοί που χρησιμοποιούν τις ίδιες τεχνικές είναι ναζιστές, φοβόμαστε ότι έχουν ένα κοινό επικοινωνιακό όπλο: τον φόβο.
Ακούμε τραγούδια και λέμε μερικές ιστορίες για τις πέντε χώρες που απολαμβάνουν λίγο υψηλότερα επίπεδα Ελευθερίας του Τύπου σε σχέση με την Ελλάδα.
Παρακολουθούμε τους δύο ανθρώπους που χάραξαν ανεξίτηλα την πολιτική του σκέψη, ερχόμενοι από διαφορετικά μονοπάτια αν και κινούνταν προς την ίδια κατεύθυνση.
Θυμόμαστε εκείνα τα τραγούδια που χρησιμοποιήσαμε περισσότερο για να περιγράψουμε μεγάλα ιστορικά γεγονότα του 20ού και του 21ου αιώνα.
Δηλώνουμε ότι η σύλληψη του Ντόναλντ Τραμπ με εντολή της εισαγγελίας του Μανχάταν είναι μια πολύ καλή αρχή, αλλά υποπτευόμαστε ότι συλλαμβάνουν τους σωστούς ανθρώπους με τις λάθος κατηγορίες.
Παρακολουθούμε την ιστορία του τραπεζικού πανικού και σκεφτόμαστε τι συμβαίνει εάν ένας μπόμπιρας αρνείται να καταθέσει το χαρτζιλίκι του σε μία τράπεζα.
Υποστηρίζουμε ότι από τις μουσικές που ακούγονται σε μία αντικυβερνητική διαδήλωση μπορείς να καταλάβεις εάν έχεις μπροστά σου ένα ισχυρό λαϊκό και συνδικαλιστικό κίνημα.
Παρακολουθούμε έναν υπουργό της ισραηλινής κυβέρνησης να αποκτά το προσωπικό του σώμα Πραιτοριανών και αναρωτιόμαστε σε ποιο σημείο θεωρούμε μια δημοκρατία κλινικά νεκρή.
Συναντάμε ξανά τον Κεν Λόουτς και απαντάμε σε όσους υποστηρίζουν ότι την ευθύνη για το δυστύχημα στα Τέμπη έχουν τα τμήματα των σιδηροδρόμων που παραμένουν υπό τον έλεγχο του δημοσίου.
Γιορτάζουμε τα 100 χρόνια της εταιρείας Walt Disney και παρακολουθούμε μέσα από την εξέλιξη της εταιρείας τις αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό των ΗΠΑ.
Θυμόμαστε ότι στα δύο σημαντικότερα δυστυχήματα με πυρηνικούς αντιδραστήρες στην Ιστορία, κάποιοι αναζήτησαν αποδιοπομπαίους τράγους στο προσωπικό των σταθμών.
Αφιερώνουμε την εκπομπή σε ορισμένες από τις πιο συναρπαστικές αποκαλύψεις στην καριέρα του Σέιμουρ Χερς, από το Βιετνάμ μέχρι τη Χιλή και από ‘κει στη Συρία και το Ιράκ.
Αφήνουμε τους παλιούς καλούς U2 να ζητούν την απελευθέρωσή του πριν πέσουν σε ένα απολίτικο βέρτιγκο, αλλά προτιμάμε τους πάντα καλούς Rage Against the Machine να λένε τα πράγματα ελαφρώς πιο ξεκάθαρα.
Θυμόμαστε ότι το ποιος θα πληρώσει τις επιπτώσεις του πληθωρισμού είναι μία απόφαση εξαιρετικά πολιτική και λιγότερο οικονομική.
Sε όσους μας λένε ότι δεν έχουμε αστική ευγένεια απαντάμε: είστε σίγουροι ότι θα θέλατε να κάνουμε στους βασιλιάδες όσα τους έκαναν οι αστοί;
Θυμόμαστε, όχι τα γεγονότα, αλλά τάσεις και συμπεριφορές που καθόρισαν τη χρονιά που φεύγει.
Αναρωτιόμαστε τι θα κάναμε εάν για 12 ή για 24 ώρες καταργούνταν όλοι οι νόμοι του κράτους — και απαντάμε: εξαρτάται, αν θα ήμασταν σκλάβοι ή αφέντες.